Drukuj PDF

dr Szymon Tarapata

Szymon Tarapata jest asystentem w Katedrze Prawa Karnego UJ oraz adwokatem wykonywującym zawód w Krakowskiej Izbie Adwokackiej. Od 1 listopada 2016 r. przebywa na urlopie bezpłatnym, realizując grant badawczy finansowany przez NCN na Uniwersytecie Wrocławskim o nazwie FUGA-5 pt. „Model przypisania sprawstwa w polskim prawie karnym”. W roku 2009 uzyskał stopień magistra nauk prawnych na podstawie rozprawy magisterskiej zatytułowanej „Przedmiot czynności wykonawczej jako znamię typu czynu zabronionego”. W latach 2009-2014 odbywał studia doktoranckie w Katedrze Prawa Karnego UJ. W dniu 15 grudnia 2014 roku uzyskał stopień doktora nauk prawnych, broniąc dysertację doktorską pt. „Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczno-dogmatyczna” (recenzenci: prof. dr hab. A. Zoll; prof. dr hab. J. Giezek), sporządzoną pod kierunkiem naukowym prof. dra hab. Piotra Kardasa. Miłośnik teorii i dogmatyki prawa karnego, dyskursu naukowego, dydaktyki, angielskiego humoru, dowcipów o agencie Stirlitzu, piłki nożnej, biegania oraz sportów siłowych..


Data urodzenia: 25 kwietnia1984 r.
E-mail: szymon138@o2.pl, szymon.tarapata@gmail.com
Języki obce: angielski

Wykształcenie

  • magister nauk prawnych UJ, 2009
  • doktor nauk prawnych UJ, 2014

Praktyka

  • 2007–2008 członek Sekcji Prawa Karnego Uniwersyteckiej Poradni Prawnej UJ
  • 2009–2010 aplikacja ogólna
  • 2011–2013 aplikacja adwokacka

Dydaktyka

  • Prawo karne materialne – część ogólna (ćwiczenia)
  • Prawo karne materialne – część szczególna (ćwiczenia – w roku akademickim 2011-2012)

Główne zainteresowania naukowe

  • konstytucyjne podstawy odpowiedzialności karnej
  • znamiona typu czynu zabronionego
  • struktura przestępstwa
  • dobro prawne
  • przypisanie skutku w prawie karnym
  • strona podmiotowa i problematyka błędu w prawie karnym
  • wina w prawie karnym
  • kontratypy
  • prawo karne gospodarcze i prawo karne skarbowe
  • prawo karne procesowe

 

Publikacje

Monografie

  1. Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczna i dogmatyczna, Warszawa 2016, ss. 640.

Komentarze

  1. Przedawnienie i zatarcie skazania, w: Nowelizacja prawa karnego 2015. Komentarz, red. W. Wróbel, Kraków 2015, s. 775828.
  2. Rozdział XI k.k., współautor: A. Zoll, w: Kodeks karny. Komentarz. Część ogólna. Tom I. Komentarz do art. 53-116 (cz. 2), red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016, s. 802861.

Prace zbiorowe

  1. Dobro prawne w kontekście zasady nullum crimen sine lege, w: Nullum crimen sine lege, red. I. Sepioło, Warszawa 2013, s. 121140.
  2. Rozważania na temat aktualnych propozycji ujęcia kryteriów obiektywnego przypisania skutku w ustawie karnej, w: Reforma prawa karnego, red. I. Sepioło-Jankowska, Warszawa 2015, s. 4572.
  3. Rzecz o wybranych prawnokarnych aspektach ujawniania przez adwokata informacji pozyskanych wskutek świadczenia przez niego pomocy prawnej – ujęcie materialnoprawne i procesowe, w: Etyka i deontologia zawodowa oraz tajemnica adwokacka a kontradyktoryjny kodeks karny (zagadnienia wybrane), red. J. Giezek, P. Kardas, Warszawa 2015, s. 339375.
  4. Negatywne przesłanki przypisania sprawstwa przestępstwa skutkowego w kontekście subiektywnych elementów odpowiedzialności karnej, w: Obiektywne oraz subiektywne przypisanie odpowiedzialności karnej, red. J. Giezek, P. Kardas, Warszawa 2016, s. 348396.
  5. Rozważania o możliwości stosowania konstrukcji opisanej w art. 59a k.k. (tzw. umorzenia konsensualnego) w przypadku poszczególnych form przestępnego współdziałania i wybranych kwestiach problemowych z tym związanych, współautor: P. Zakrzewski, w:  Konsensualizm i kompensacja a podstawy odpowiedzialności karnej, red. I. Sepioło-Jankowska, Warszawa 2016, s. 227254..

Artykuły

  1. (Nie)profesjonalne zawody sportowe, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2009, z. 1, s. 219245.
  2. Przedmiot czynności wykonawczej a przedmiot służący do popełnienia przestępstwa. Uwagi na marginesie uchwały Sądu Najwyższego z 30 października 2008 r. (sygn. akt I KZP 20/08), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2009, z. 3, s. 131148.
  3. Dysputy wokół kompensacyjnych instrumentów prawa karnego, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2010, z. 4, s. 7599.
  4. Kontrowersje wokół wyznaczania granic dobra prawnego – uwagi na marginesie postanowienia Sądu Najwyższego z 23 września 2009 r. (sygn. akt I KZP 15/09), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2012, z. 1, s. 91151.
  5. Głos w sprawie „niebezprawnego naruszenia reguł postępowania z dobrem prawnym” (o przypadku tzw. „płonącego anioła”), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2013, z. 2, s. 2542.
  6. Znaczne zwiększenie uprzedniego zagrożenia dla dobra prawnego spowodowanego przez sprawcę jako negatywna przesłanka obiektywnego przypisania skutku, współautor: D. Zając, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2014, z. 3, s. 4562.
  7. Obiektywna czy subiektywna przewidywalność. Głos w sprawie sporu dotyczącego nieświadomej nieumyślności, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2015, nr 1, s. 51100.
  8. Kilka uwag na temat nowelizacji przepisów kodeksu karnego dotyczących instytucji przedawnienia i zatarcia skazania, „Palestra” 2015, nr 7-8, s. 133143.
  9. Z problematyki ustalania zamiaru ewentualnego, tożsamości czynu i kryteriów przypisania skutku. Uwagi na marginesie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 29 kwietnia 2013 r. (II AKa 62/13), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2015, z. 4.
  10. Refleksje o charakterze kary za ciąg przestępstw i jej ustawowych granicach w stanie prawnym po 1 lipca 2015 r., współautor: P. Zakrzewski, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2016, z. 1, s. 738.
  11. O (nie)konstytucyjności art. 517h § 1 k.p.k. słów kilka, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2016, z. 3, s. 6782.
  12. Pokrzywdzony usiłowaniem nieudolnym. Artykuł polemiczny, „Prokuratura i Prawo” 2016, nr 12.

Glosy

  1. Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2008 r., III KK 221/08, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2011, z. 4, s. 137155.
  2. Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 27 maja 2011 r., II AKa 168/11, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2013, z. 1, s. 105121.
  3. Glosa do wyroku Sądu Najwyższego  z 8 kwietnia 2013 r., II KK 206/12, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2014, z. 6, poz. 63.
  4. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 9 maja 2013 r. V KK 342/12, „Prokuratura i Prawo” 2014, nr 1112, s. 172187.
  5. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2015 r., I KZP 24/14, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2016, z. 1, poz. 6.
  6. Glosa do postanowienia SN z dnia 31 marca 2015 r., I KZP 1/15), współautor: P. Zakrzewski, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2016, nr 78, poz. 70. 

 

 

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Możecie Państwo dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies w przeglądarce internetowej w każdym czasie. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności.