IV. Katedra w latach 2003-2015

7.     Profesor Piotr Hofmański i jego współpracownicy  

W 2003 r. następcą prof. Stanisława Waltosia na stanowisku Kierownika Katedry po prawie trzydziestu latach pełnienia przezeń tej funkcji został prof. Piotr Hofmański, dotychczasowy kierownik Zakładu Prawa Karnego na Uniwersytecie w Białymstoku, prodziekan Wydziału Prawa tego Uniwersytetu, sędzia Sądu Najwyższego. W tym czasie w Katedrze pracował już dr Andrzej Światłowski, a także dr hab. Marianna Korcyl-Wolska, której uczniowie dr Michał Rusinek i dr Marcin Żak dołączyli do grona pracowników naukowych Katedry. Po objęciu Katedry przez prof. Hofmańskiego do grona pracowników dołączyła także dr Dobrosława Szumiło-Kulczycka. Pracownikami Katedry zostali również: wypromowany przez prof. Hofmańskiego dr Adam Górski, który przeszedł z Uniwersytetu w Białymstoku, a w ostatnich latach także dr Paweł Czarnecki. W 2007 r. z Katedry odeszła dr hab. Korcyl-Wolska, przenosząc się do innej krakowskiej uczelni.


Wraz ze zmianą kierownictwa, Katedra zmieniła również swoją siedzibę, przenosząc się z Colegium Wróblewskiego (ul. Olszewskiego 2), do nowo pozyskanego wówczas przez Wydział budynku Pałacu Larischa, przy ul. Brackiej 12. (sekretariat pozostał jednak w poprzednim miejscu i nadal tam się znajduje). Na przestrzeni kilku lat doszło do pomyślnego przeprowadzenia na Wydziale aż siedmiu karnoprocesowych kolokwiów habilitacyjnych, w tym trzech – pracowników Katedry, kolejno: w 2009 r. – dr. hab. Andrzeja Światłowskiego (Jedna czy wiele procedur karnych. Z zagadnień wewnętrznego zróżnicowania form postępowania karnego rozpoznawczego), w 2011 r. dr. hab. Adama Górskiego (Europejskie ściganie. Zagadnienia ustrojowe), a w 2013 r. dr hab. Dobrosławy Szumiło-Kulczyckiej (Czynności operacyjno-rozpoznawcze i ich relacje do procesu karnego). Katedra prowadziła również różnorodne badania, w tym trzy duże projekty badawcze, z czego dwa pierwsze zrealizowane były w latach 2005-2008, a sfinansowane przez Komitet Badań Naukowych: „Europejski nakaz aresztowania i jego funkcjonowanie  w Unii Europejskiej”, którego pokłosiem była publikacja pod red. P. Hofmańskiego: Europejski nakaz aresztowania w teorii i praktyce państw członkowskich Unii Europejskiej (2008) oraz drugi projekt „Przewlekłość procesu karnego i środki służące jego przyśpieszeniu”, zakończony monografiami pod red. S. Waltosia, J. Czapskiej: Zagubiona szybkość procesu karnego. Jak ją przywrócić? (2005) oraz Zagubiona szybkość procesu karnego. Światło w tunelu (2007). W latach 2013-2015 realizowany był grant badawczy o międzynarodowym charakterze, przyznany przez Narodowe Centrum Nauki w ramach programu „Harmonia” pt. Pozaprocesowe pozyskiwanie dowodów i ich wykorzystywanie w procesie karnym. Obecnie pracownicy Katedry z powodzeniem ubiegają się o finansowanie kolejnych programów badawczych. Organizowane są też liczne konferencje i seminaria naukowe, między innym w 2008 Katedra była organizatorem Zjazdu Katedr Prawa Karnego Procesowego, uznanego przez uczestników za spory sukces naukowy i organizacyjny.


(opracował: Maciej Andrzejewski, aktualizacja: tenże oraz inni pracownicy Katedry)